Het Verborgen Paradijs bedreigd in zijn voortbestaan

Tussen Son en Stad van Gerwen ligt een juweeltje van een landgoed. Een stukje land is, nadat Marie Christien het gekocht heeft in 2011, omgetoverd tot een lusthof.

Door: Teuntje Schulp

Het stukje bos lag toen vol met asbest en stukken oranje plastic. Zij heeft het allemaal opgeruimd en nu is het prachtig en er lopen wat kippetjes rond. Er is een heel mooie bloementuin met een veelheid aan soorten, waar veel bijen en insecten op afkomen en een rijke groentetuin, waar groenten biologisch geteeld worden. 

Biodiversiteit
Er wordt in de hele tuin geen gif gebruikt. Er wordt gewerkt met eerbied voor de natuur. Marie Christien heeft een houtwal gebouwd van takken waar tal van kleine dieren een veilig heenkomen vinden, er staan insectenhotels en verspreid over de hele tuin hangen vogelhuisjes. Er is gestreefd naar een hoge mate van biodiversiteit. 

Bestemming
Toen zij het stuk grond kocht, liepen daar wat dieren rond, er was een moestuin en een bloementuin. Er waren hokken voor de dieren en wat gebouwtjes. Dat was toen al zo vanaf zeker voor 1987. Het stuk grond was bestemd voor recreatie, een bloementuin, een moestuin en er mochten ook dieren zijn, die dan ook een hok zouden hebben. Ook in de koopovereenkomst van 2011 werd dit bevestigd. 

Sociaal contact
De tuin werd zo mooi, dat zij die niet meer alleen voor zichzelf wilde houden, ook anderen zouden mee mogen genieten. Allengs kwamen er meer bezoekers en vrijwilligers, die hielpen. In haar tuinhuisje dronken zij met z’n allen thee of koffie, soms met een stuk van haar veel geprezen appeltaart erbij. Het was gezellig en er werd gepraat en zo was het ook belangrijk voor het sociaal contact. Het LEV heeft ook weleens mensen naar de tuin gebracht. Zij kunnen daar rust vinden en op verhaal komen. Voor veel mensen die daar werken is het een thuiskomen en rust vinden.

Een slang in het paradijs
Vorig jaar op 9 augustus kwam een man Het Verborgen Paradijs bezoeken: hij wilde het gewoon eens goed bekijken. Eind november kreeg Marie Christien een waarschuwingsbrief waarin stond dat het geheel moest verdwijnen: Het Verborgen Paradijs zou in strijd zijn met het bestemmingsplan. Marie Christien heeft het bestemmingsplan van 1987 en daarin staat iets heel anders. Het stuk grond mag gebruikt worden voor recreatie, dieren en tuinen. De gemeente negeert dit echter.

Nu krijgt zij na 1 juli nog vier maanden de tijd om het geheel te ontruimen, ook de gebouwen die er reeds stonden en de bestrating die er 45 jaar geleden al lag. Dit alles op straffe van hoge dwangsommen. Er is een petitie opgesteld en er zijn inmiddels zo’n 2700 handtekeningen verzameld. Ook u kunt tekenen. Ga daarvoor naar www.redhetverborgenparadijs.nl.