Afbeelding

Koper

Column

De restjes van de restanten van een nalatenschap belandden uiteindelijk bij mij, niemand wilde ze hebben. Een paar grappige potjes, een soort iets waarin je een waxinelichtje zou kunnen doen, een kandelaar.

Allemaal helemaal niet onaardig; vooral de kandelaar was fraai gemaakt met een opstaande rand van fijn uitgesneden Franse lelies met de karakteristieke drie bloembladen. Vakwerk.

De reden dat niemand deze dingen meer in huis wil hebben is waarschijnlijk precies dezelfde als waarom ze tientallen jaren eerder zo gewild waren : koper. Koper - dat zie je niet alleen, je ruikt het aan je vingers. Er was een tijd dat het sjiek materiaal was: brievenbussen, de bel, de deurknop. Maar koper raakte uit de gratie; nieuwe mensen, nieuwe tijden, nieuwe materialen - weg met de oude meuk.

Wil je koper mooi doen uitkomen, dan moet je iets heel ouderwets doen: poetsen, en wel regelmatig, want van zichzelf wordt het snel dof. Ik ben niet zo heel erg van het poetsen, maar hou wel van mooi en ben stiekem ook wel een beetje van de blingbling.

Vanmorgen deed ik dus iets wat ik al honderd jaar niet meer heb gedaan: ik kocht een busje Brasso, legde een oude krant op tafel, verscheurde een oud t-shirt, en poetste met de tong tussen de tanden. Prachtig. Zou zomaar weer mode kunnen worden.

Frank van de Poel