Afbeelding

Vruuger?

Carnaval

Vruuger?

Als je als Blaaskapel de Klippeleaters 44 jaar bestaat dan heb je wat kerfjes op je ziel. Mooie kerfjes, van die kerfjes waar je op enig moment je kleinkinderen over vertelt en soms kerfjes die even moeten wachten tot ze wat ouder zijn. 

Mindere krasjes zijn er ook, in 44 jaar gebeuren er onvermijdelijk dingen die niet direct op de to-do lijst stonden, C`est la vie. Was vruuger dan alles beter? Neh. Anders? Dat dan weer wel. Simpeler? Ook wel. Mooier? Alleen in sommige gevallen. Vruuger hadden we een vaste waarde met carnaval. ‘T-is toch niks, een illuster gezelschap van waardige heren die, walmend van de sigarenrook, de diverse carnavalslocaties overdonderden met hun bombastische optredens. D`r kwam wat binnen zammazegge.

Utje
Wat dit gezelschap ook had wat het T-je, spreek uit als Utje. Een begerenswaardige onderscheiding voor die persoon die zich op enige wijze boven het maaiveld had begeven of zich op positieve wijze had gemanifesteerd. Het is jammer dat dat niet meer bestaat. Dat valt te zeggen.

Onderscheiding
Zonder ons op enige wijze te willen spiegelen aan dit waardig gezelschap - de Klippeleaters waren en zijn losbollen die nog nooit enig decorum hoog hebben weten te houden - presenteert Blaasband de Klippeleaters een eigen, eervolle, uiterst exclusieve en felbegeerde onderscheiding, die uitgereikt gaat worden aan die persoon die zich positief heeft gemanifesteerd met Carnaval. 

Wanneer? Tijdens onze receptie op zaterdagmiddag in café Schafrath. Aan wie? Dat zeggen we nog niet, maar dat het een exclusieve eer gaat worden, is duidelijk.